Veel van haar onderwerpen ontleent zij aan de mythologie of de geschiedenis.
Zo schilderde zij een serie portretten van Margherita Datini (Prato, 14e eeuw), een serie portretten en thema’s gebaseerd op de dagboeken van de 17e eeuwse Engelsman Samuel Pepys en een serie portretten van “ vroegere minnaressen”, o.a. Madame de Pompadour.
Naast thematische voorstellingen schildert zij ook stillevens, landschappen en portretten in opdracht.
Enkele hoogleraarportretten in het Academiegebouw in Groningen zijn door Jacqueline in opdracht geschilderd.

De fijn geschilderde stillevens bevatten vaak symbolische verwijzingen naar bijvoorbeeld vanitasmotieven.
Jacqueline Kasemier verwerkt regelmatig frescoachtige partijen uit de Griekse of Romeinse oudheid in haar werk. De verwerkte fresco’s stammen veelal uit Pompeii of uit de omgeving van Florence.
Er staat een abstracte verwerking van het materiaal naast een realistische benadering om een verfijnde levendigheid te verkrijgen.
Zij gebruikt naast paletmes en brede penselen ook een verfijnde techniek, zodat een interessant samenspel ontstaat.
Een lossere toets is steeds vaker te zien.
Een groot deel van het laatste werk is aan het onderwerp “water” gewijd zoals vijvers, en grachten rond Groninger borgen en boerderijen.
Zij is gefascineerd door de gelaagdheid die zichtbaar wordt door spiegeling, transparantie en werelden in en op het water; ingekaderd door strakke lijnen die daarmee een spannend contrast vormen.

Werk van haar bevind zich in de ING collectie en het museum van Drenthe te Assen.
Het overgrote deel van haar schilderijen is opgenomen in particuliere collecties.
Geëxposeerd bij de Biënnale in Venetië en De Pan Amsterdam.